Page 1 of 2

Музейны ўрок No2

для вучняў 1”А”, 1”Б” класаў

Дата правядзення: 11 снежня 2015 года

Тэма: Прадметы хатняга ўжытку нашых продкаў.

Мэта: праз знаѐмства з некаторымі музейнымі экспанатамі даць уяўленне вучням

аб матэрыяльным стане жыцця іх недалѐкіх продкаў

Музейныя экспанаты:

1) керасінавыя асвятляльныя прыборы (ліхтар, лямпа), керагаз;

2) вырабы з дрэва(драўляная ступка з таўкачом для прыгатавання круп у

хатніх умовах, салонка);

3) гліняныя і металічныя вырабы (збанкі, чугунок, медная і пасрэбраная з

пачатку ХХ ст, ухват);

4) прылады для прасавання памытага адзення (валак і качалка, прасы: на

вуглях; з падошвай, якая награвалася ад гарачай паверхні; варыянт першых

электрычных прасаў 60-ых гг мінулага ст.).

Слова кіраўніка музея:

Сѐння мы вас запрасілі на другі занятак у школьны музей. Ці зможаце

прыпомніць, з якімі экспанатамі мы пазнаѐміліся ў мінулы раз?

- Так, гэта была маслабойка.

- А хто мажа расказаць і паказаць, як рабілася масла ў хатніх умовах?

- А ці выкарыстоўваем мы сѐння такі прадукт як сметанковае масла?

- І, ўявіце сабе, што сѐння на заводах пры яго прыгатаванні таксама

выкарыстоўваецца той самы прынцып збівання.

Як бачаце, сѐння мы пазнаѐмімся з іншымі экспанатамі, якія мы выставілі на

стол. Іх аб’ядноўвае тое, што ўсе яны таксама былі ў кожным доме, і ў дамах

вашых прадзядуль і прабабуль таксама.

- А ці ѐсць яны сѐння ў вашых дамах і кватэрах? А чаму?

- Так, змянілася жыццѐ, і на змену ім прыйшлі новыя, больш зручныя.

- Ну, а зараз пагаворым аб прызначэнні кожнага гэтага прадмета.

Расказ кіраўніка музея з паказам таго, як выкарыстоўваўся кожны экспанат. У

ходзе занятку вучні трымаюць ў руках, разглядваюць экспанаты, спрабуюць

выканаць практычныя дзеянні з імі (у прыватнасці з валкам і качалкай).

- А зараз давайце хуценька расставім усе экспанаты на ім адведзенае ў музеі

месца, і перад вамі застаўся стол, засланы тканым, а затым вышытым

абрусам. Як вам здаецца, што павінна было стаяць на гэтым стале ў

вясковай хаце?

- Так, магла тут стаяць ваза з кветкамі. Але калі не было жывых кветак, то іх

дзяўчаты або маладыя жанчыны рабілі самі. Часцей гэта былі кветкі з

паперы. Але вельмі распаўсюджанымі у нашай мясцовасці былі букеты з

лѐну. На шчасце, мы маем у нашым музеі гэтую расліну. І сѐння мы можам

убачыць, як мог выглядаць такі букет.

Кіраўнік музея раздае кожнаму па некалькі галінак лѐну і паказвае, як

разнакаляровай фольгай абкручвлі галоўкі лѐну.

- Вось вам будзе і дамашняе заданне: паспрабаваць зрабіць букецік з

галінак лѐну, падобны якому мог стаяць на стале ў доме вашых нават

бабуль, а не толькі прабабуль, таму што з пакалення ў пакаленне

Page 2 of 2

перадавалася гэта ўменне ўпрыгожыць свой дом. І каб не перарвалася

сувязь пакаленняў, вы таксама паспрабуеце самі, а можа, і з мамай разам

выканаць гэта хатняе заданне.

- Дзякую вам за ўвагу. І да пабачэння, бо ў нас яшчэ будуць спатканні ў

школьным музеі.